Tα πρωϊνά
γυμνή γοργόνα
μαγεύεις τα πέλαγα
με το κορμί σου.
Tα μεσημέρια
τρομαγμένα σύννεφα
σκορπάνε στον ορίζοντα,
μόνο με την ανάσα σου.
Tα βράδυα
αστέρια σκυθρωπά
μονολογούν
και σβήνουν με θλίψη,
όταν ανταμώσουν
τα μάτια σου.
Λάτρης της αγάπης,
του έρωτα σου τρυφερή σκιά,
ψίθυρος, κραυγή,
τρυφερά σε αγγίζω.
Είσαι
η ισορροπία του παρόντος,
η πνοή της αγάπης,
οι επόμενες μέρες,
το απαλό ροζ του μέλλοντος.
Σ’ αγαπώ πολύ.
Diem ex die
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου