Το κουτί

Σου χάρισα σε ένα κουτί
ένα μικρούλι δώρο,
παλιές φωτογραφίες σου
δεμένες με κλωστούλα,
μικρό παιδί σαν ήσουνα
ψυχούλα μου, άγγελε μου
σαν τώρα νάναι που άκουγα
την πρώτη σου φωνούλα.

Σου χάρισα κι ένα σταυρό
που η μάνα μου είχε δώσει
μικρό παιδί σαν ήμουνα
άγγελος και ψυχή της,
άνοιξε τις φτερούγες σου
πέτα ψηλά ως τ΄άστρα
θα 'μαι για σένα ουρανός
λαμπρός αποσπερίτης.

Τώρα που μόνη σου μπορείς
και χτίζεις τα όνειρα σου
μη λησμονήσεις, να 'σαι φως
γλυκό σαν την αυγούλα,
σε ότι θελήσεις, θα 'ναι εδώ
ο γέρος σου πατέρας,
που ατέλειωτα σ αγάπαγε
σαν ήσουνα παιδούλα.

Κλαίω απόψε από χαρά
που ‘σαι ντυμένη στ΄άσπρα,
μα πιο πολύ αγαπούλα μου
σαν μούπες βουρκωμένη,
πατέρα κράτα το κουτί
περίσσιο είναι για μένα
το ακριβό το δώρο σου
ποτέ δεν θα το βγάλω.