Είσαι μακρυά

Πώς μέσα σε τόση αγάπη
χάθηκες;
Πώς να σου θυμήσω
την αγάπη μας;
Δεν φτάνει η δική μου νοσταλγία
που ακολουθεί τα σημάδια σου,
ένα κομματάκι από όνειρο.
Σαν δύο φύλλα γυμνά
γνωριστήκαμε.
Η καρδιά σου
στα χέρια σπαθί
να σκίζει την πανοπλία
του έρωτα,
παράθυρο
που βλέπει στο φώς
με τα φύλλα κλειστά.
Βασιλεμένο το βλέμμα.
Κρυφό μαχαίρι
ο χρόνος
γυρίζει στην πληγή,
στο κενό που άφησες.
Είσαι μακρυά.
Είμαι ακόμα εδώ.
Ξημερώνει Τρίτη.