Αν με αγαπάς
μη με αρνηθείς,
κλείδωσε δυό φορές την πόρτα,
πες μου πάλι το αγαπημένο παραμύθι,
πως η γη είναι άδεια χωρίς εμένα,
πως δεν υπάρχουν άλλοι δρόμοι
και συ δεν έχεις όνομα.
Ασε το γέλιο σου
να με ταξιδέψει
από τη δύση μέχρι την ανατολή,
με κατάλευκα πανιά
σε αρχαίους ήλιους,
σε όλα τα θαύματα της γης.
Αν με αγαπάς
θα είμαστε εδώ,
μαζί,
έρωτας φως,
στον μπαλκόνι του ονείρου
με θέα τον κόσμο.
Ερωτας φως
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου