μέσα σε κόσμο απατηλό γεμάτο πάθη,
και δεν μας νοιάζει κανενός η απορία,
αν είναι η θάλασσα ουρανός κι επάνω βάθη.
Δεν μας αγγίζει ο πόνος του δυστυχισμένου,
ούτε του διπλανού η ανέχεια και η λύπη,
η αγάπη μοιάζει μοίρα κάποιου ξεχασμένου
παραμυθιού, που η μέση και το τέλος λείπει.
Είναι η ζωή μιά ευλογία, που σπαταλάμε
και την πετάμε με ευκολία στον καιάδα,
με λόγια ανάξια για τον άνθρωπο μιλάμε
πούναι ψηλά, για μας η κορυφή ζαλάδα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου