Ο ίσκιος σου στάθηκε αμίλητος
πλάι στο παράθυρο,
σε κουβάλησε
εκείνο το μικρό σύννεφο,
σε έφερε εδώ στη μοναξιά μου.
Το ήξερα, σε περίμενα,
πολλά καλοκαίρια.
Τα φιλιά σου
είναι ακόμα εδώ
ξεχασμένα,
δεν έχουν φύγει.
Το κίτρινο κοκαλάκι σου
είναι στον ραφάκι του καθρέπτη
όπως το άφησες.
Το λουλούδι που πότιζες
στη κόκκινη γλάστρα
έχει ανοίξει,
μοιάζει με το πρόσωπο σου.
Το χέρι μου
χαϊδεύει μια τούφα γέλιο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου