«Σ αναζητώ στη Σαλονίκη ξημερώματα»
μα συ ταξίδεψες για κόσμους άλλους,
θα σε θυμίζουν μουσικά αποτυπώματα,
παρέα τώρα θα μιλάς μ’ άλλους μεγάλους.
«Στη λεωφόρο της αγάπης» σε περίμεναν
ο Γιάννης, η Χαρούλα κι ο Διονύσης,
οι στίχοι του Αραγκόν μονάχοι απόμειναν,
σφιγμένα χείλη, σφαλιστά, πώς να μιλήσεις.
«Η εθνική μας μοναξιά» όλο κι αυξάνεται,
στο πρόσωπο το γέλιο λιγοστεύει,
μα το δικό σου γέλιο Μάριε δεν χάνεται,
στη μουσική σου και στο φως θα βασιλεύει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου