και κανείς δεν ξέρει πότε,
ούτε και συ.
Ατελείωτος ο χρόνος.
Ο χώρος γυμνός,
το βράδυ εφιαλτικό,
κρύο, χωρίς εσένα.
Η αναμονή καταγράφει
ανθεκτικούς μονόλογους.
Πορεία στο πουθενά
με πρόσωπο ασχημάτιστο
χωρίς περίγραμμα,
χωρίς τίποτα να καθορίζεται εντός,
ασυνείδητη ενοχή ή κάπως έτσι.
Ο παράδεισος μου
γέμισε φράκτες,
χορωδίες βροχής,
καταιγίδες θλίψης
και ρωγμές από πρόθεση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου