σαν να θέλεις να φύγω,
σαν να θέλεις να ξεχάσω,
ότι σε θυμίζει.
Μέσα από τα μάτια σου
είδα τον ήλιο να ανατέλει,
είδα τον κόσμο.
Μέσα από τα χείλη σου
γεύτηκα την αιωνιότητα.
Γυμνός
μέχρι τα βάθη της ψυχής
τάϊσα του πόθου τα προσχήματα.
Δραπέτης μετέωρης νύχτας,
που δεν λέει να ξημερώσει,
αναζητώ
τον ομφάλιο λώρο της μέρας.
Με κρατάς
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου