Ολα ήσυχα και ήρεμα,
ένας κύκλος αδιέξοδος
με κέντρο την πλήξη
και ακτίνα την σιωπή.
Περιστρέφομαι
με ευλαβική ακρίβεια
χωρίς την πιθανότητα
παρέκκλισης.
Είσαι και συ εδώ,
είμαστε μαζί,
στον ίδιο κύκλο
ένας θίασος περαστικός,
εγκλωβισμένος,
χωρίς κομπάρσους
μονάχα εμείς, οι πρωταγωνιστές
σέ μόνιμα ίδιο σκηνικό, σε ίδια μοίρα.
Ο καθένας μας
φροντίζει την μοναξιά του,
το στόμα κλειστό, δεν μιλάμε.
Οδυνηρή η συνήθεια,
που έχει το σχήμα της αντοχής,
το φτηνό, το υποταγμένο.
Πλήγη οι γνώριμες
και αθόρυβες θύελλες,
η κατηφόρα.
Δύσκολο πράγμα
τα μάτια που δε κοιτούν πουθενά,
που έχουν ξεχάσει.
Είναι μεγάλη η νύχτα,
μεγάλη σκοτεινή και κρύα,
μη καρτεράς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου