Σε ακολουθώ

Σε ακολουθώ με φόβο.
Χάνομαι στα μοιραία λάθη σου,
στην ολοένα εντεινόμενη
ανεπάρκεια σου.
Τα ίχνη που οδηγούν
σε προοπτική αναγέννησης
με οδηγούν, επισπεύδω.
Σε έναν σκοτεινό κύκλο
με αμυδρό φως,
η πιθανότητα να σε συναντήσω
αμφίβολη.
Το απλό είναι το δύσκολο.
Η σιωπή,
όταν δεν πρέπει να μιλάς.
Ο λόγος,
όταν δεν πρέπει να σωπαίνεις.
Δεν μπορεί να είναι αλλιώς,
η σοφία
είναι η αίγλη της αγιοσύνης,
μία κυρίαρχη διαδικασία
που χρειάζεται χρόνο,
για να μετουσιωθεί.
Γυρίζω στην ανατολή σου,
στο μηδέν και στο άπειρο
αιωρούμενος, χαμένος.
Φοβάμαι.