Πευκί

Μοσχοβολά το πεύκο
και η θάλασσα.
Παρατεταγμένα στο μώλο
λευκά,
ξαποσταίνουν τα καΐκια.
Τριγύρω οι γλάροι καραδοκούν
σε ένα τριανταφυλλί απόγευμα.
Πλησιάζει η ώρα της αναχώρησης,
οι Αιγύπτιοι ναύτες
με την μυρωδιά του ψαριού
και της αλμύρας στο πετσί τους
πανέτοιμοι
περιμένουν τον καπετάνιο.
Ο ήλιος της δύσης, το σύνθημα.
Στην ψαρόσκαλα
με τα αμυδρά φώτα
και τις φωνές των εμπόρων
θα ξεκινήσει πάλι
η επόμενη μέρα.
Ο ουρανός
δεμένος σε εκείνο τον κάβο
ένα μικρό γαλάζιο στόμα
έτοιμο να σε φιλήσει.
Η προκυμαία βρέχει
τα γυμνά της πόδια
στό διάφανο ακρογιάλι.
Ολα είναι έτοιμα
στη βοή των χρωμάτων,
στάσου
δωσ’ μου το χέρι σου.