Δεν άλλαξε τίποτα.
Ο ουρανός είναι όπως τον αφήσαμε.
Το ίδιο και τα δέντρα στον κήπο.
Το κίτρινο τραπεζάκι
κάτω από την μουριά
που καθόμαστε τα μεσημέρια.
Στην άκρη ο πέτρινος φούρνος,
δίπλα από το στενό δρομάκι.
Τα κλειδια κρυμμένα στον τοίχο,
πίσω από την πετσέτα.
Δεν άλλαξε τίποτα.
Στο βάθος φαίνεται ο Ασωπός,
σε κάποιο σύννεφο, καρτέρι,
τα γελαστά σου μάτια.
Η αλμύρα της θάλασσας
στα κουρασμένα χέρια σου.
Η μυρωδιά από το λιβάνι
απλώθηκε ως την Μούντα
και έσμιξε με το πέλαγος.
Ξέχασα το πορτάκι ανοικτό
θα σβήσει το κερί ο αέρας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου