Θα σου μιλήσω
για εκείνες τις αγάπες τις στενάχωρες,
για εκείνα τα όνειρα,
που ντύνονται
με τα μαβιά χρώματα της δύσης
και προσεγγίζουν το τέλος.
Μη προσπαθείς,
μη πιστεύεις σε θαύματα
μόνο προσπέρνα
και να θυμάσαι πως δεν φταίς.
Θα σου μιλήσω
για εκείνες τις ελπίδες τις παραδομένες,
που χάνονται
σε θάλασσες βαθειές
ανυπότακτων σκέψεων.
Η πραγματικότητα είναι
εκείνο το στενόμακρο
τετελεσμένο,
που δεν θέλεις να δεχτείς
λίγο πριν πέσει η αυλαία.
Εκείνο το βαρύ τίποτα
όταν βραδυάζει,
που σηκώνει το πόδι
και σε συνθλίβει
και θέλεις να κλάψεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου