Με κοίταγες
με τα μεγάλα σου μάτια,
δυό παράθυρα ανοιγμένα
σε θάλασσες,
δεν είχα προσέξει,
πόσο γαλανά ήταν.
Νύχτωσε,
ο ουρανός είχε γεμίσει
με χιλιάδες αστέρια.
Τότε δεν ήξερα τι είναι ουρανός,
κάποιος είχε πει
πως για να προσδιορίσω το σχήμα του
έπρεπε να γεμίσουν τα χέρια μου
με μικρούς ήλιους.
Ξημέρωσε,
με κοίταγες
με τα μεγάλα σου μάτια
δεν έβλεπα τίποτα,
μόνο τα χέρια μου
ήταν γεμάτα ήλιους.
Μόλις είχα γνωρίσει
τον ουρανό.
Τι όμορφη που ‘ναι η αγάπη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου