Φθινόπωρο

Το πρωί
με ξύπνησε ένα σύννεφο.
Ένα σιγανό αεράκι
πέρασε ανάμεσα απο τις λεύκες,
ένας σπουργίτης τρόμαξε
και άλλαξε κλαδί.
Ακουσα παιδικές φωνές,
το πρωινό κουδούνι
από το απέναντι σχολείο.
Κλείνω στη χούφτα μου
δυό σταγόνες βροχής
και έναν ήλιο χλωμό.
Από το μπαλκόνι
βλέπω το δρόμο,
το φθινόπωρο
έχει καθίσει σε ένα δέντρο.
Ενα κρυφό του χαμόγελο
γέμισε τη μέρα
και το καλοκαίρι.