Πέρασε ακόμα ένας χρόνος
μαζί όλες οι στιγμές
οι κοντινές και οι αλαργινές,
στην επιφάνεια ανάγλυφες
οι δικές μου οι μυστικές
και οι μοιρασμένες
σαν άνοιγα την καρδιά μου.
Ο χρόνος που μεγαλώνω,
δεν θλίβομαι, δεν μελαγχολώ
πιστός φίλος μαζί και ελεύθερος
με έκανε να συμφιλιωθώ
με ότι πιο πολύ φοβόμουν
τον όλεθρο και το χάος.
Τίποτα δεν είναι άσχημο
όταν αισθάνομαι
την ελπίδα και τον κόσμο,
τις βαθιές ημέρες και τις νύχτες
γόνιμες και άγονες,
μια διαρκή παρουσία.
Αρχές Δεκέμβρη
κάτι ολότελα δικό μου
τα πολλόστα μου γενέθλια.
Κλείνω ακόμα ένα χρόνο,
είμαι εδώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου